Wachten op Herman
maandag, april 26, 2004
Wachten op Herman
Omdat Ageeth allesbehalve goed is in het bijhouden van een soortement dagboek, en ik niet zwanger ben, zal deze blog geen lang leven beschoren zijn. Ik heb al wel weer wat anders in het leven geroepen en dat kan gevolgd worden via deze site. Da's meer een fotosite, en sinds mijn UX50 en mijn mobiele telefoon beiden een camera bezitten, zullen daar fotokes op komen, voorzien van korte commentaren.
Volgende week maandag (de 3e mei) gaat Ageeth voor het eerst naar de verloskundige. En de week daarop komt de echo. En dan zullen we eea ook openbariseren...
maandag, april 12, 2004
Den Herman!
Jaaaaaa. Het is mij gelukt: ik heb een naam bedacht voor de appelpit die in Ageeth aan't groeien is. De appelpit zal tot zijn geboorte als 'den Herman' door het leven gaan. Ageeth is het hier uiteraard niet mee eens, maar als ik de appelpit maar vaak genoeg 'Herman' noem, komt het vanzelf wel, die acceptatie. Ik vind het wel een stoere en grappige naam namelijk. Ageeth vond 'Voon' tenslotte ook niks, en dat werd toch wel een hele mooie werknaam, niewaar?
dinsdag, april 06, 2004
Een nieuwe naam!
Stilaan moeten we maar eens gaan nadenken over een werknaam voor de blob die Ageeth in haar buik meedraagt. Voon kan natuurlijk niet meer, want we hebben al een Voon gemaakt (en zelfs die naam gegeven), dus we moeten iets nieuw. We zullen erover nadenken.
Vorige nacht en deze nacht moest ik op de neuroIC werken, wat mij gisterochtend het voordeel gaf dat ik met Kris thuis kon zijn. Kris eet tegenwoordig een boterhammetje 's middags en heeft vanochtend ook voor het eerst een boterham gegeten. Ze eet heel flink (ze eet zo'n beetje alles wat ge haar voorschotelt, laten we hopen dat dat zo blijft.). Ze is zowiezo heel flink, die meis van ons. Vannacht had ik niet heel erg veel geslapen, dus ik was thuis nog even in bed gaan liggen, maar dat was buiten de nieuwe matras gerekend. Grrrr. Hopelijk is het vannacht wat rustiger, maar probeer maar eens te slapen als Uw kamer naast de liftschacht gelegen is.
Ageeth had ook niet best geslapen, want die zat met een schutting in haar maag (en die lag op de nieuwe matras). De buren aan de linkerkant vinden het allemaal prima, maar de buren aan de rechterkant zijn een stuk lastiger, ook in de communicatie naar ons toe. Als wij afspreken dat ze ons voor zondag iets laten weten, doen ze zondagavond niet eens de deur open! En ze willen per se de schutting naar het einde toe laten aflopen, zodat ze op het einde laag is, anders voelen ze zich opgesloten. Blabla zeg ik dan. Dus nu zullen wij met een asymmetrische schutting zitten, terwijl zij nu weer klagen dat ze wel aan 2 kanten hetzelfde willen, en dus met hun andere buren willen overleggen. Ze overleggen maar een eind weg, vrijdag wordt de schutting geplaatst. En als we het laag doen naar het einde toe, komen er prachtige coniferen van 2 meter hoog tegen de schutting te staan. Zo.
maandag, april 05, 2004
Zwanger!
Het is een tijdje geleden sinds ik voor de laatste keer een verhaaltje schreef voor de weblog, maar dat komt omdat ik dacht dat het misschien 'bad luck' zou brengen om alles weer een beetje veel uit de doeken te doen. Om een lang verhaal kort te maken...
Anderhalve week voor we op sneeuwvakantie trokken, waagden we een nieuwe inseminatie poging. Deze keer met een goed gevoel bij Ageeth. Het goed gevoel verbeterde nog toen op vakantie bleek dat Ageeth Kris niet meer in de buikdrager kon verdragen. Dat voelde namelijk een beetje vervelend. Ageeth sprak hierover natuurlijk niet met mij, maar wilde wel direct bij terugkomst een predictor stick gaan kopen, ook al was het toen pas dag 34, en is ze na de vorige inseminatie op dag 34 ongesteld geworden. De predictor stick werd gekocht en bracht het gewenste verdict: zwanger. Wij natuurlijk weer heel blij. Er komt nu dus een broertje of zusje voor Kris aan. De grootouders weten het al, maar verder houden we het nog even geheim tot we een echo gezien hebben. Voor die tijd wordt deze blogspot dan ook niet openbaar gemaakt.
Kris ziet er trouwens prachtig uit, die is de laatste tijd erg vrolijk. Ik vind het moeilijk om te verzwijgen dat Ageeth weer zwanger is, maar ik doe mijn best om toch maar te zwijgen. Qua timing is dit trouwens ideaal (niet dus), Ageeth zal moeten gaan bevallen in de week van mijn AB examen. Een groot examen waar de verderzetting van de opleiding tot anesthesioloog van af hangt. Een examen waarvoor diverse boeken vanbuiten moeten worden geleerd. Ach ja. We zien wel hoe dat loopt. Matijs deed het 2 jaar geleden ook, zijn dochter is geboren 2 weken voor het AB examen en hij heeft het tenslotte ook gehaald.
Voorlopig gaat het allemaal voorspoedig, Ageeth laat de kip-curry en de filet-americain weer braaf staan, evenals de wijn (waardoor ze bij een etentje gedwongen was om Shelley eea te vertellen). Ze is een beetje moe, maar dat was bij het begin van de vorige zwangerschap niet anders.
Ann
maandag, maart 15, 2004
Nog 4 dagen...
En dan gaan we op vakantie met Kris. Dus niet 'nog 4 dagen en dan weten we of Ageeth zwanger is'. Nochtans hebben we een nieuwe poging gewaagd afgelopen donderdag, na de eerdere teleurstelling. Dat kunt ge natuurlijk ook verwachten, dat het niet altijd van de eerste keer raak is, maar toch kan ne mens maar hopen, niewaar? Misschien deze keer. Dankzij de op handen zijnde vakantie, zullen we er in ieder gevak minder druk mee zijn. Misschien helpt dat wel.
Vorige week had ik nachtdienst, waardoor ik lekker vaak overdag thuis was en bij de meis kon zijn. Ik was ook met haar in het zwembad geweest, dat viel deze keer erg goed mee, de meis vond het erg leuk namelijk. Die was de hele tijd vrolijk en wel. Zelfs de duikoefening was niet zo erg als die soms wel is.
We houden U op de hoogte...
maandag, februari 23, 2004
Een triestige dag
Na een weekend waarin we voor het eerst met Kris gaan fietsen zijn (naar onze oude buren), Kris naar basketbal van mama Ann kwam kijken, en Tante Tien met Jan eventjes zijn binnengewipt, was vandaag een beetje een mindere dag. Het lijkt er namelijk op dat Ageeth ongesteld gaat worden. En dat betekent dat er nog geen nieuwe Voon in de buik zit. Ageeth is heel teleurgesteld. Kris ook, want die was een beetje vervelend vanavond, terwijl ze altijd een modelkind is!
Wel weer leuk is dat het allemaal goed gekomen is met de skivakantie. We gaan de 20e maart naar Champoussins behorende tot het skigebied van Les Portes du Soleil. Zwitserland. Erg spannend voor ons, want we zijn nog nooit in Zwitserland gaan snowboarden, of op vakantie geweest tout court. En ons Krisje gaat mee, die mag naar een een Nederlandse creche ginderachter. Dat zal wel plezant worden.
woensdag, februari 18, 2004
1 week verder
We zijn nu 1 week verder en nog geen spoor van een kind. Wat natuurlijk ook logisch is, maar toch. Een psoradisch buikpijntje of een kortdurende misselijkheidsaanval daargelaten is het heel rustig bij Ageeth. Terwijl ze de eerste keer toch direct vanalles merkte. Enige reden tot ongerustheid is er wel: er is namelijk rode hond op de creche, en of het nu wel of niet bij Ageeth gepasseerd is, is onduidelijk voorlopig. Hout vasthouden en hopen van wel.
Kris doet het de laatste tijd weer een stuk beter qua slapen, vanochtend sliep ze zelfs tot wij opstonden en heel stil haar kamer binnen gingen om de intercom/babyfoon aan te zetten. Tot wij binnenkwamen dus, want toen had ze haar oogjes al open en begon ze helemaal blij te hijgen en te lachen en met haar beentjes te trappelen (dat doet ze altijd bij wakker worden - keischattig!).
Eergisteren was ik de hele dag met Kris alleen thuis, dat was heel leuk voor ons 2. We zijn naar het consultatiebureau geweest, waar we bevestigd kregen dat Kris het goed doet allemaal. Gisteren Kris naar de creche en ik thuis, zodat ik wat kon opruimen, aan een praatje werken en cake kon bakken. 's Middags moest ik nog naar de stad (onder andere een reis gaan boeken, want we willen nog graag gaan snowboarden met Kris!)
zaterdag, februari 14, 2004
Eten bij Els en buikpijn
Vanavond hebben we met den basket bij Els gegeten. Lekker en veel. En hoe gaat dat met 10 vrouwen bij elkaar: VEEL chocola. En de kolonisten van Catan. Verloren. Kansloos. Mensen die mij kennen begrijpen dat ik voorlopig vriendelijk doch beslist afstand hou van Sabine, die mij deze toch wel pijnlijke nederlaag toebracht...
Ageeth had een klein buikpijntje. Zou het? Toen ik thuiskwam zelfs nog wat meer dan een klein buikpijntje. Maar ja, wij willen ook heel graag natuurlijk. Dus wij zien overal tekens in. Da's het nadeel als het moment van de conceptie tot op de seconde bekend is, dan zijt ge er veel meer mee bezig (denk ik zo).
donderdag, februari 12, 2004
Er is nog niks te voelen
Vandaag is dag 1 en uiteraard voelt Ageeth nog niks. Voor de zekerheid zal IK vandaag maar met Kris zwemmen, want wie weet hoe het anders afloopt.
-later-
Kris vond het zwemmen niet een onverdeeld succes (vooral de laatste oefening met het onderwater gaan was niet aan haar besteed). Volgende week gaan we gewoon weer. Er waren ook kindjes van 9 weken bij, dan zijn ze nog wel erg klein vond ik, en bepaalde oefeningskes zijn dan nog niet aan hen besteed, zoals achter een balletje aan 'zwemmen', wat Kris dan weer erg leuk vond.
-nog later-
Moest ik werken, want ik had avonddienst. Het was niet al te druk, zodat er nog een beetje slaap in zat voor mij.
woensdag, februari 11, 2004
Positief!
Vandaag de 3e testdag met de ovulatietest. En een mooi moment om dit webdagboek (modern he, we hebben nu onze eigen weblog!) te beginnen. De test was positief en dat betekent... *tromgeroffel* ... dat we er weer gaan aan beginnen. Een broertje of zusje voor Kris en voorlopig nog onder de werknaam 'een nieuwe Voon'. Dat zal spoedig wel veranderen.
Wat uitleg bij de foto: de R is voor 'referentie', als de test goed is uitgevoerd, verschijnt daar een lijntje. De T is voor 'test' (uiteraard), als daar een lijntje verschijnt dat daarenboven donkerder is dan het referentielijntje, dan is er stijging in de hormoonspiegel met bijhorende vruchtbaarheid...
